Ik vond een paar dagen terug op het ijs een dode ransuil. Ze komen voor in de omgeving waar ik rondhang, maar de ransuilen en ik lopen elkaar meestal mis. Ze zijn erg moeilijk te vinden door hun schutkleur.
Als ik roofvogels en uilen zie vliegen, kan ik me bijna niet voorstellen dat ze ook kunnen sterven. De stroomlijnen van een valk, de geruisloze vlucht van een uil door de schemer, de achteloze luiheid waarmee buizerds op thermiek weg lijken te zweven...
Maar het gebeurt toch.
Slachtoffer van de vorst? En hoe kwam ze op het ijs? Heeft een buizerd haar karkas van elders meegenomen en per ongeluk laten vallen? Er liep een spoor naar het karkas.
Een spoor van een vos, of een kleine hond. Voor- en achtervoeten afgedrukt afwisselend links- en rechts van de spooras. Er zit een verschil tussen de sporen van een hond en een vos (de middenvoet van de vos is veel kleiner waardoor de pootafdruk er iets anders uitziet) maar dat verschil kon ik van deze afstand niet waarnemen - maar de sporen liepen naar een plek waar honden niet snel zullen komen - noch vandaan komen.
De dood lijkt soms iets poëtisch te hebben: melancholieke mijmeringen over wat was en de vergangkelijkheid van alles maken er een symbolisch fenomeen van. De werklijkheid is echter anders.
In de natuur is de dood lelijk van dichbtij en stinkt.
Ik kwam dan ook meteen, hoe ontnuchterend, op het idee het karkas mee naar huis te nemen. Ik doe dat vaker, tot ergernis van mijn vrouw. Doel is dan natuurlijk het conserveren van het skelet van zo'n dier. Een complete uil was een prachtige aanvulling op mijn verzameling geweest.
Maar het is niet gelukt. Ik zag aan het ijs dat het nabijgelegen gemaal water op de vaart maalde en dat maakte het ijs uiterst onbetrouwbaar. Vandaag ben ik met een touw teruggegaan, om met een soort lasso de vogel van het ijs te slepen. Mijn vrouw ging mee en vond het niet jammer dat de vogel er niet meer lag. De buizerd die het karkas liet vallen heeft het kennelijk alsnog opgehaald. Of zo.
Geen skelet. alleen een paar foto's van een vogellijk. Tja. Foto's maak ik dan toch liever van een levende roofvogel. Zoals hieronder. Ja, da's een valk en geen uil. Foto's van een volwassen uil heb ik niet.
