De laatste tijd is er niet zoveel nieuws verschenen, hier. Reden is dat ik wat aan het kwakkelen ben. Komt allemaal wel weer goed, maar ik loop nu toch al een paar dagen met het idee een speciaal gironummer voor mezelf open te stellen. Ik zou tevens een stichting op kunnen richten die opkomt voor mijn belangen. Zomaar een idee. En nu niet meteen denken dat zoiets egocentrisch is, want het gaat ook om de belangen van die stichting.

 

Ach, even vergeten. Het moet hier over natuur gaan. Geen probleem. Dit hieronder is mevrouw Kenau Simonsdochter Hasselaer.

 

 

Mevrouw Simons Hasselaer is een van de vaste bezoekers van onze tuin. Ze houdt van appel, vetbol, kruimels, zaden en van insectjes die zij wel maar ik niet zie tussen de bladeren op de grond (ja, ik ben daar gaan kijken).

 

Haar rechterpootje is verlamd, of zoiets. Je zou kunnen denken dat een dergelijke blessure het einde betekent voor een vogel, zeker in de winter, maar dit is een sterk en geëmancipeerd type. Kenau Simonsdochter Hasselaer in de reprise. Vandaar de naam.

Andere merelvrouwen en merelmannen jaagt ze zonder pardon weg als ze wenst te eten. Vanaf haar plek op de schutting houdt ze in de gaten of en wanneer de cateraar lang komt. Zodra die cateraar, ik, zich omgedraaid heeft zit mevrouw vaak alweer te eten.

Ik zou haar foto naar de Opzij moeten sturen.